inzichten/innerlijke leiding

[Erica]

Bedankt voor het luisteren

Moeilijk, hoe leg ik het uit.
'IK', daar duid ik de Persoonlijkheid mee aan die het Zelf gecreëerd heeft en tegelijkertijd ook het Zelf IS. Het Zelf, of Ziel, is echter ook veel meer dan de Persoonlijkheid die gecreëerd is om te ervaren. Misschien is het mooi om te zeggen dat IK, de Persoonlijkheid, de Avatar is van Ziel. 'mijn' Persoonlijkheid blijft bestaan wanneer het fysieke lichaam niet langer bruikbaar of nodig is.

Wanneer IK mezelf als mens ervaar, als menselijke persoonlijkheid, ervaar ik een soort (ingebeelde) afstand tussen mijzelf en Ziel.
Wanneer IK totaal Aanwezig Ben, bewust van wat IK Werkelijk Ben, mijn Ware Natuur, ervaar IK geen afscheiding en denk ook niet na over de menselijke persoonlijkheid omdat deze deel uitmaakt van Wat IK Ben.

Het Hogere Zelf is, voor mij, een andere benaming voor de Persoonlijkheid. Ik schrijf 'Persoonlijkheid' bewust met een hoofdletter om het verschil te laten zien tussen de menselijke persoonlijkheid en de spirituele Persoonlijkheid. De Identiteit die behouden blijft door alle levens heen en groeit, erváárt en gebruikt maakt van dat wat al ervaren is in dit en in (eventuele) volgende levens.

Het is lastig om het uit te leggen en hoewel ik niet alles kan verwoorden hoe ik het voel en zie komt dit er vrij dicht bij.
Ha ha, en dank je, het moet inderdaad Deep Investigation Process zijn. Mijn engels is een beetje roestig (ik kon er geen passende nederlandse woorden bij vinden...).

Knuffel,
Erica.

[indigo light]

Bedankt voor deze duidelijke uitleg!

[Erica]

Zonnevlecht, wilscentrum.

Op een ongebruikelijke manier heb ik geleerd over hoe de zonnevlecht onder andere werkt.
Ik wist er al iets vanaf, dat het bijvoorbeeld het wilscentrum is (zgn lagere wil), en dat emoties er ook veel mee te maken hebben.
In ieder geval voelde ik onlangs het verlangen om weer een serie boeken te lezen van C. S. Friedman, de koudvuur trilogie. Een fantasie epos dat al eerder een diepe indruk op me had gemaakt. Ik wilde er eigenlijk niet aan toegeven, wetende dat ik me de vorige keer nogal liet meeslepen met het verhaal. Ik was bang dat dit nu weer zou gebeuren, maar kennelijk was er meer aan de hand dan het willen herbeleven alleen.

Dus... na enige aandrang van binnenuit toch maar de boeken geleend bij de bibliotheek en ik heb intens genoten van het verhaal, en ja, ik zat er helemaal in. Maar toch op een andere manier. Er was een afstand tussen mijn beleving en wie ik ben (ik kan helemaal opgaan in een film of boek, alsof ik er zelf inzit, soms erg vervelend omdat er weer uit komen ook lastig kan zijn, grinnik).
Op een gegeven moment, toen ik het als vervelend ervoer om zo in het verhaal betrokken te zijn 'zag' ik ineens iets, of liever ik werd me er van bewust.

Ik zag hoe beelden die ik me van het verhaal vormde 'uit' de zonnevlecht stroomden, geprojecteerd werden, bijna zoals een film word geprojecteerd op het witte doek. Deze beelden golfden vervolgens helemaal om en door me heen. Ik werd er als het ware mee doordrenkt. Ik realiseerde me hoe makkelijk het zo is om me met deze beelden, deze gedachten te identificeren. En vervolgens besefte ik dat ik het 'wilde'. Het was mijn wil die dit deed. Ik wilde in het verhaal zijn, ik wilde deel uitmaken van het verhaal. Ik keek met verwondering naar de beelden die nog steeds uit de zonnevlecht stroomden en tegelijkertijd voelde ik dat ik niet langer 'in' het verhaal wilde zijn. Ik hield een hand voor de zonnevlecht terwijl ik in gedachten zei dat ik dit niet langer wilde. En de stroom werd minder en de druk van 'in' het verhaal zijn verdween.

Geïntrigeerd experimenteerde ik hier een tijdje mee, het bekijkend, doorvoeldend en steeds meer begrijpend hoe het werkte, en dat deed me beseffen dat deze boeken, dit verhaal - zo geschikt omdat het zo'n diepe indruk op me maakte - een middel was om me dit te laten zien. En wat meer is, ik begreep toen ook dat álles wat ik geloof over mijzelf via dit centrum naar buiten werd geprojecteerd. Mijn wil, mijn wensen en mijn overtuigingen en oordelen over hoe ik ben en hoe ik denk dat de wereld is.
Dat, als ik iets niet langer wil, ik me kan richten tot dit centrum en besluiten dat ik het anders wil. En wanneer ik het beu ben om me te laten leiden door mijn eigen overtuigingen, ik kan kiezen om mijn wil over te dragen naar mijn Ware Natuur, en van daaruit de wereld in kijken. 

Okay, ik hoop dat het laatste niet te vaag klonk, grinnik, maar ik laat het toch maar staan.
Soms sta ik met de mond vol tanden wanneer er iets word duidelijk gemaakt op een manier die zo goed bij me past. Geweldig denk ik dan, letterlijk álles kan gebruikt worden om jezelf en de Ziel te leren Kennen.
Vroeger dacht ik dat spirituelaiteit erg zweverig was, maar ik heb geleerd dat het ook erg aards kan zijn, misschien wel juist erg aards is...?

Knuffel,
Erica.